Pałac w Milinie, od strony zachodniej, czyli od ogrodu. Na zdjęciu widać brak filarów, które zostały zdemontowane na zlecenie Urzędu Gminy Mietków (właściciela budynku). Na skutek degradacji zaprawy wapiennej filary zaczęły tracić stabilność. Remont wykonano w czerwcu 2017 roku.
Na zdjęciu widać granitowe schody, skorodowane pręty wzmacniające słupy oraz zdegradowane cegły podtrzymujące filary.
Powyżej widać zdegradowany tynk, dawną studnię oraz liczne zacieki po czerwonej farbie, którą przy poprzednim remoncie malowano wnęki okienne (świadkowie mówią, że spłynęło po pierwszym dużym deszczu).
Zachodnia (ogrodowa) elewacja zabytkowego pałacu w Milinie z widocznym podwyższonym tarasem, wspartym na masywnych, otynkowanych filarach z bazami i głowicami. Pomiędzy filarami znajdują się żeliwne balustrady o geometrycznym wzorze, a całość charakteryzuje się dużym kontrastem między nowym pokryciem dachowym z czerwonej dachówki a mocno zniszczonymi, łuszczącymi się tynkami ścian i filarów, które odsłaniają wątek ceglany. Filary w bardzo złym stanie, z powodu braku stabilności zostały wymurowane od nowa w 2017 roku.
Lokalizacja: Milin (niem. Fürstenau), gmina Mietków, powiat wrocławski. Zachodnia fasada pałacu przy ulicy Chłopskiej 2, od strony dawnego założenia parkowego.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie posiada dużą wartość dokumentacyjną, ukazując architektoniczne rozwiązanie strefy wejściowej/tarasowej z masywnymi podporami. Rejestruje również ważny moment w historii budynku – fazę częściowego remontu. Zabezpieczono kluczowy element konstrukcyjny (nowy dach ceramiczny), podczas gdy elewacja i detale wciąż czekają na pilne prace konserwatorskie. Warto zwrócić uwagę na geometryczny wzór balustrad, różniący się stylistycznie od barokowego portalu głównego.
Co nam to mówi: Oecność współczesnych, prozaicznych elementów – plastikowego pojemnika na odpady komunalne oraz stylizowanego, współczesnego kinkietu na lewym murze – świadczy o tym, że obiekt, mimo zrujnowanej elewacji, wciąż jest w bieżącym użytkowaniu. Obrazuje to powszechny na dolnośląskiej prowincji scenariusz ratalnego ratowania zabytków o dużej kubaturze, gdzie ograniczone środki wymuszają rozkładanie renowacji na długie lata.
Zbliżenie na kuty detal dekoracyjny w kształcie czteropłatkowego kwiatu (rozety), stanowiący element ozdobnej kraty drzwiowej na tle oszklonego prześwitu. Powierzchnia elementu jest silnie skorodowana, a liczne, grube warstwy wtórnej farby ulegają głębokim spękaniom i łuszczeniu, odsłaniając zniszczoną strukturę żelaza.
Lokalizacja: Milin (niem. Fürstenau), gmina Mietków, powiat wrocławski. Jest to kolejny fragment kraty z głównego portalu wejściowego pałacu przy ulicy Chłopskiej 2.
Dlaczego warto to zapamiętać: Fotografia jest cennym zapisem dawnego rzemiosła kowalskiego, ukazującym plastyczność i sposób formowania metalowych motywów florystycznych. Z punktu widzenia archiwistyki i konserwacji, zdjęcie precyzyjnie dokumentuje fizyczną strukturę zniszczeń, stanowiąc niezbędny materiał do ewentualnych badań stratygraficznych (badania nawarstwień farb) przed planowaną renowacją.
Co nam to mówi: Charakterystyczne spękania farby nałożonej bezpośrednio na ogniska rdzy to dowód na prowadzenie tanich, doraźnych remontów w minionych dekadach. Ilustruje to powszechny na Dolnym Śląsku problem braku fachowej opieki nad znacjonalizowanymi majątkami ziemskimi (np. pełniącymi funkcje szkół czy PGR-ów), które starano się utrzymać w użyteczności przy minimalnym nakładzie środków i wiedzy konserwatorskiej.
Zbliżenie na kuty, ozdobny detal kraty drzwiowej w formie stylizowanego motywu roślinnego (przypominającego liść akantu), pełniący funkcję spoiwa dla wygiętych prętów. Na zdjęciu wyraźnie widać zaawansowany proces degradacji: gruba warstwa wtórnej farby ulega głębokim, siatkowym spękaniom i łuszczeniu, odsłaniając ogniska aktywnej korozji niszczącej strukturę metalu. Krata znajduje się na elewacji wschodniej.
Lokalizacja: Milin (niem. Fürstenau), gmina Mietków, powiat wrocławski. Jest to fragment kraty z głównego portalu wejściowego pałacu przy ulicy Chłopskiej 2.
Dlaczego warto to zapamiętać: Fotografia posiada ogromną wartość inwentaryzacyjną i konserwatorską. Z jednej strony dokumentuje kunszt dawnego rzemiosła i kowalstwa artystycznego, a z drugiej stanowi dowód krytycznego stanu technicznego zabytku. Precyzyjnie ukazuje nawarstwienia farb nakładanych latami bez odpowiedniego przygotowania podłoża.
Co nam to mówi: Taki stan rozkładu to namacalny dowód wieloletnich zaniedbań w opiece nad obiektem. Spękana, przypominająca wysuszoną ziemię farba świadczy o stosowaniu w okresie powojennym doraźnych, niefachowych metod "konserwacji" – polegających na zamalowywaniu rdzy tanimi farbami olejnymi, co ostatecznie tylko przyspieszyło proces niszczenia historycznej materii.
Zbliżenie na górną część.
Zabytkowy, barokowy portal wejściowy do pałacu, charakteryzujący się bogato zdobioną stolarką drzwiową z kutą kratą oraz nadprożem z przerwanym naczółkiem wspartym na pilastrach. Nad wejściem widoczna współczesna tablica po nieczynnej placówce „Szkoła Podstawowa w Milinie” oraz godło Polski bez korony.
Lokalizacja:
Milin (niem. Fürstenau), gmina Mietków, powiat wrocławski. Obiekt to pałac przy ulicy Chłopskiej 2.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Portal stanowi cenny przykład detalu architektonicznego łączącego dworską elegancję z funkcją użytkową. Na szczególną uwagę zasługują ozdobne, kute kraty w nadświetlu oraz monogramy osadzone w dolnych polach drzwi, które są świadectwem dawnych właścicieli majątku. Stan zachowania detali, mimo widocznej degradacji powłok malarskich i tynków, pozwala na precyzyjną analizę rzemiosła artystycznego z okresu przebudowy obiektu.
Portal wejściowy do pałacu w Milinie, na frontowej (wschodniej) fasadzie budynku. Widoczne ślady rozkładu - złuszczona farba odpada większymi kawałkami odsłaniając drewno. Metalowa ozdobna krata wymaga renowacji, rdza mocno penetruje metal. Filary i elementy ozdobne z piaskowca pokrytego farbą mają ubytki na łączeniach. Powiększające się ubytki tynku wapiennego nad drzwiami.
Pałac w Milinie w 2015 roku widziany z perspektywy ulicy Chłopskiej (okolice transformatora energetycznego).
Po lewej widoczny budynek dawnego folwarku przypałacowego obecnie zamieszkany przez 2 lub 3 rodziny. Po prawej magazyn dawnej Rolniczej Spółdzielni Rolniczej, który powstał między rokiem 1974 a 1982. Za pałacem widoczny uschnięty świerk, który został wycięty w kolejnych latach.
Fasada frontowa (wschodnia) pałacu w Milinie w 2015 roku. W centralnej części ozdobny portal wejściowy z drzwiami. Elewacja z licznymi ubytkami odsłania kolejne kolory farby kryjącej wapienny tynk.
Ściana zachodnia pałacu w Milinie w 2019 roku. Widoczne na pierwszym planie granitowe schody. Filary zostały odbudowane późną wiosną 2017 roku, po tym, jak poprzednie stały się niestabilne i groziły przewróceniem. Kamienne głowice zostały zachowane z oryginalnych filarów.
Granitowy kamień symbolicznie znaczący miejsce, w którym znaleziono ślady życia na tym terenie już w X-XI wieku. Na kamieniu wyżłobiono napis "Grodzisko X-XI w.".
W listopadzie 1964 z ramienia Konserwatora Zabytków Archeologicznych we Wrocławiu przeprowadzono wstępną weryfikację grodziska wzmiankowanego w niemieckiej literaturze w 1862, 1900 i 1930 roku.
W lipcu 1972 roku Zakład Archeologii Nadodra IHKM PAN prowadził prace polegające na inwentaryzacji tego terenu jako grodziska. Odnaleziono liczne elementy ceramiki i poprzez analogię do innych znalezisk śląska datowano je na przedział między VIII a IX wiekiem naszej ery.
Cały teren ma między 0,9 a 1,0 hektara, a 3 stanowiska badawcze miały około 10 m2. Teren jest obecnie porośnięty drzewami i krzewami. Najlepiej dostać się do niego bardzo wczesną wiosną lub późną jesienią i zimą.
Lotnicza panorama rzymskokatolickiego kościoła parafialnego pw. św. Michała Archanioła, ujęta od strony północnej. Widoczna bryła świątyni z przylegającym cmentarzem, otoczona gęstym drzewostanem, z wyraźną dominantą wieży po prawej stronie oraz charakterystyczną sylwetką masywu Ślęży na horyzoncie.
Lokalizacja:
Milin, ul. Chłopska (gmina Mietków, powiat wrocławski). Widok w kierunku południowym, obejmujący dolinę Bystrzycy.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie wykonane w 2023 roku dokumentuje stan obiektu po renowacji elewacji, która odzyskała jasną, pastelową kolorystykę, podkreślającą barokowe podziały architektoniczne. Jest to unikalne ujęcie prezentujące relację zabytku z otaczającym go krajobrazem kulturowym i przyrodniczym (Park Krajobrazowy Dolina Bystrzycy), stanowiące cenny materiał porównawczy dla wcześniejszych dekad.
Co nam to mówi:
Widok z lotu ptaka ujawnia złożoną strukturę budowli – od gotyckich przypór wzmacniających korpus nawowy, po barokową wieżę z omawianą wcześniej latarnią. Obecność Ślęży w tle podkreśla historyczną przynależność regionu do przedgórza sudeckiego i osadzenie Milina w krajobrazie kulturowym Śląska, gdzie góra ta pełniła rolę sakralną i nawigacyjną.
Monumentalna, barokowa wieża kościelna o trzech kondygnacjach, zwieńczona miedzianym hełmem z latarnią. Elewacja bogato dekorowana pilastrami, gzymsami kordonowymi oraz niszami, z widoczną tarczą zegarową w najwyższej sekcji.
Lokalizacja:
Milin, ul. Chłopska (gmina Mietków, powiat wrocławski). Jest to kościół pw. św. Michała Archanioła. Kościół należy do parafii Maniów Wielki, dawniej był kościołem parafialnym z plebanią za kościołem. Przy samym cmentarzu stoi budynek mieszkalny, dawniej będący szkołą katolicką (obecnie numerowany jako ul. Leśna 4).
Dlaczego warto to zapamiętać:
Obiekt stanowi jeden z najcenniejszych zabytków architektury sakralnej w gminie Mietków. Obecna barokowa forma (pochodząca z XVIII wieku, choć świątynia ma rodowód średniowieczny) świadczy o bogactwie dawnym mecenasów i randze Milina jako ważnego ośrodka parafialnego na mapie dawnego powiatu średzkiego (Kreis Neumarkt).
Co nam to mówi:
Zdjęcie z 2016 roku, wykonane z perspektywy żabiej, podkreśla dominację budowli nad otoczeniem. Ubytki tynku w dolnej partii wieży odsłaniające ceglaną strukturę oraz detale architektoniczne wskazują na nawarstwienia historyczne – od gotyckich zrębów po barokową przebudowę, co jest charakterystyczne dla ciągłości kulturowej dolnośląskich wsi.
Parterowy, dwubryłowy budynek remizy OSP Milin o charakterze utylitarnym, z wyraźnie wydzieloną częścią garażową wyposażoną w szerokie, metalowe wrota oraz niższą częścią gospodarczą. Obiekt przykryty dachem jednospadowym z pokryciem z blachy trapezowej, o tynkowanych, surowych elewacjach. W środku budynek surowy, nieocieplony, bez wyposażenia. Wcześniej w środku stały stare auta pożarnicze.
Lokalizacja:
Milin, ul. Bystrzycka 18 (gmina Mietków, powiat wrocławski). Wcześniej był to teren gorzelni w Milinie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje skromną siedzibę Ochotniczej Straży Pożarnej w Milinie, która przez dziesięciolecia stanowiła fundament lokalnego bezpieczeństwa i wolontariatu. Obiekt ten jest materialnym świadectwem działalności jednostki, która oficjalnie zakończyła swoją historię w październiku 2015 roku, zostając wykreśloną z rejestru stowarzyszeń. W ostatnich latach przed zamknięciem OSP Milin, budynek służył jako nieoficjalne miejsce ćwiczeń dla miejscowej młodzieży.
Co nam to mówi:
Fotografie z 2012 roku ukazują budynek w schyłkowym okresie jego funkcji operacyjnej. Prosta, wręcz surowa forma architektury oraz brak współczesnych modernizacji typowych dla aktywnych jednostek OSP, odzwierciedlają trudności i proces wygasania małych jednostek wiejskich na początku XXI wieku, co ostatecznie doprowadziło do formalnego rozwiązania stowarzyszenia trzy lata później.
Parterowy, dwubryłowy budynek remizy OSP Milin o charakterze utylitarnym, z wyraźnie wydzieloną częścią garażową wyposażoną w szerokie, metalowe wrota oraz niższą częścią gospodarczą. Obiekt przykryty dachem jednospadowym z pokryciem z blachy trapezowej, o tynkowanych, surowych elewacjach. W środku budynek surowy, nieocieplony, bez wyposażenia. Wcześniej w środku stały stare auta pożarnicze.
Lokalizacja:
Milin, ul. Bystrzycka 18 (gmina Mietków, powiat wrocławski). Wcześniej był to teren gorzelni w Milinie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje skromną siedzibę Ochotniczej Straży Pożarnej w Milinie, która przez dziesięciolecia stanowiła fundament lokalnego bezpieczeństwa i wolontariatu. Obiekt ten jest materialnym świadectwem działalności jednostki, która oficjalnie zakończyła swoją historię w październiku 2015 roku, zostając wykreśloną z rejestru stowarzyszeń. W ostatnich latach przed zamknięciem OSP Milin, budynek służył jako nieoficjalne miejsce ćwiczeń dla miejscowej młodzieży.
Co nam to mówi:
Fotografie z 2012 roku ukazują budynek w schyłkowym okresie jego funkcji operacyjnej. Prosta, wręcz surowa forma architektury oraz brak współczesnych modernizacji typowych dla aktywnych jednostek OSP, odzwierciedlają trudności i proces wygasania małych jednostek wiejskich na początku XXI wieku, co ostatecznie doprowadziło do formalnego rozwiązania stowarzyszenia trzy lata później.
Parterowy, dwubryłowy budynek remizy OSP Milin o charakterze utylitarnym, z wyraźnie wydzieloną częścią garażową wyposażoną w szerokie, metalowe wrota oraz niższą częścią gospodarczą. Obiekt przykryty dachem jednospadowym z pokryciem z blachy trapezowej, o tynkowanych, surowych elewacjach. W środku budynek surowy, nieocieplony, bez wyposażenia. Wcześniej w środku stały stare auta pożarnicze.
Lokalizacja:
Milin, ul. Bystrzycka 18 (gmina Mietków, powiat wrocławski). Wcześniej był to teren gorzelni w Milinie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje skromną siedzibę Ochotniczej Straży Pożarnej w Milinie, która przez dziesięciolecia stanowiła fundament lokalnego bezpieczeństwa i wolontariatu. Obiekt ten jest materialnym świadectwem działalności jednostki, która oficjalnie zakończyła swoją historię w październiku 2015 roku, zostając wykreśloną z rejestru stowarzyszeń. W ostatnich latach przed zamknięciem OSP Milin, budynek służył jako nieoficjalne miejsce ćwiczeń dla miejscowej młodzieży.
Co nam to mówi:
Fotografie z 2012 roku ukazują budynek w schyłkowym okresie jego funkcji operacyjnej. Prosta, wręcz surowa forma architektury oraz brak współczesnych modernizacji typowych dla aktywnych jednostek OSP, odzwierciedlają trudności i proces wygasania małych jednostek wiejskich na początku XXI wieku, co ostatecznie doprowadziło do formalnego rozwiązania stowarzyszenia trzy lata później.
Dwukondygnacyjny, podpiwniczony budynek o prostej bryle z użytkowym poddaszem, nakryty dachem dwuspadowym. Obiekt pełni funkcje użyteczności publicznej (świetlica, sklep), posiada skromne detale architektoniczne w postaci lizen narożnych oraz płycin podokiennych.
Budynek przeszedł kilka modernizacji:
Ok. 2008 - remont elewacji ze wszystkich stron budynku.
Ok. 2010 - Oczyszczenie terenu za świetlicą z krzaków i dzikich krzewów, regularne koszenie, wyłożenie części placu kostką brukową, postawienie ławek i stołów, postawienie nowego ogrodzenia.
2018 - malowanie betonowych stołów i ławek na placu za świetlicą.
2022 - inwestycja obejmowała wykonanie robót budowlanych remontu dachu świetlicy w Milinie o pow. ok. 472 m2 , polegających na rozbiórce istniejącego pokrycia dachowego, częściową wymianę bądź wzmocnienie elementów konstrukcyjnych więźby dachowej, impregnację elementów drewnianych dachu, wymianę okien na strychu, wykonanie nowego pokrycia z dachówki z obróbkami blacharskimi.
Wartość robót - 352764 PLN.
2024 - nowe urządzenia do zabawy dla dzieci na placu za budynkiem.
Lokalizacja:
Milin, Chłopska 9, powiat wrocławski. Dawniej mieściła się tutaj gospoda Max Krause Gasthaus. Obecnie Mieści się tutaj sklep spożywczy, filia Gminnej Biblioteki Publicznej w Mietkowie oraz sala wiejska z zapleczem kuchennym. W poprzedniej dekadzie funkcjonował Klub Malucha (dla najmłodszych dzieci) oraz Świetlica Postaw Twórczych prowadzona przez Gminny Ośrodek Kultury w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Budynek jest przykładem typowej, solidnej zabudowy przedwojennej, która po 1945 roku została zaadaptowana na potrzeby nowej społeczności. Stanowi on centrum życia społecznego wsi, łącząc funkcje kulturalne (świetlica wiejska) z komercyjnymi.
Co nam to mówi:
Widoczna na fasadzie tablica informacyjna oraz szyldy sklepowe wskazują na rok 2018 jako czas dokumentacji, obrazując współczesny sposób użytkowania historycznej tkanki. Zachowana forma architektoniczna, mimo wtórnych tynków i wymiany stolarki okiennej, pozwala odczytać pierwotny, reprezentacyjny charakter obiektu w strukturze urbanistycznej dawnego Milina.
Wnętrze sali gimnastycznej w Szkole Podstawowej w Mietkowie (użytkowana także przez Gimnazjum w Mietkowie), wyposażone w parkiet ułożony w jodełkę, kosze do koszykówki oraz drabinki gimnastyczne. Pomieszczenie charakteryzuje się wysokim stropem z widocznymi podciągami oraz dużymi przeszkleniami z luksferami i drewnianymi osłonami grzejników. Sala została zbudowana wraz z całym kompleksem szkolnym, który rozpoczął działanie w 1984 roku.
Lokalizacja:
Mietków, Kolejowa 28A, powiat wrocławski. Typowa architektura szkolną okresu PRL, jest to wnętrze Szkoły Podstawowej w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje standardowe wyposażenie i estetykę obiektów sportowych wznoszonych w mniejszych miejscowościach Dolnego Śląska.
Co nam to mówi:
Stan techniczny sali (zadbany parkiet, obecność nowoczesnych tablic do koszykówki) sugeruje, że zdjęcie wykonano prawdopodobnie na początku XXI wieku (około 2006 roku). Architektura wnętrza – szczególnie system doświetlenia luksferami oraz masywne konstrukcje stropowe – jest świadectwem powojennej modernizacji wsi i dążenia do zapewnienia dzieciom standardowych warunków do kultury fizycznej.
Wnętrze sali gimnastycznej w Szkole Podstawowej w Mietkowie (użytkowana także przez Gimnazjum w Mietkowie), wyposażone w parkiet ułożony w jodełkę, kosze do koszykówki oraz drabinki gimnastyczne. Pomieszczenie charakteryzuje się wysokim stropem z widocznymi podciągami oraz dużymi przeszkleniami z luksferami i drewnianymi osłonami grzejników. Sala została zbudowana wraz z całym kompleksem szkolnym, który rozpoczął działanie w 1984 roku.
Lokalizacja:
Mietków, Kolejowa 28A, powiat wrocławski. Typowa architektura szkolną okresu PRL, jest to wnętrze Szkoły Podstawowej w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać:
Zdjęcie dokumentuje standardowe wyposażenie i estetykę obiektów sportowych wznoszonych w mniejszych miejscowościach Dolnego Śląska.
Co nam to mówi:
Stan techniczny sali (zadbany parkiet, obecność nowoczesnych tablic do koszykówki) sugeruje, że zdjęcie wykonano prawdopodobnie na początku XXI wieku (około 2006 roku). Architektura wnętrza – szczególnie system doświetlenia luksferami oraz masywne konstrukcje stropowe – jest świadectwem powojennej modernizacji wsi i dążenia do zapewnienia dzieciom standardowych warunków do kultury fizycznej.
Gminny Ośrodek Kultury (GOK) w Mietkowie w trakcie szeroko zakrojonych prac remontowo-budowlanych. Widok remontu sali głównej, montowane stelaże sufitu podwieszanego i ścian gotowych ścian z karton-gipsu.
Lokalizacja: Mietków, ul. Spółdzielcza 6, powiat wrocławski. Budynek pełniący funkcję lokalnego centrum kulturalnego, wcześniej budynek świetlicy w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie dokumentuje kluczowy moment modernizacji tkanki budowlanej gminy. Inwestycja z kwietnia 2010 roku, obejmująca termomodernizację ścian i dachu oraz znaczną przebudowę wnętrz (wymiana okien i drzwi, cyklinowanie parkietu sali głównej, zaplecze kuchenne i sanitarne).
Co nam to mówi: Widok ten obrazuje proces dostosowywania obiektów użyteczności publicznej z poprzedniej epoki do współczesnych standardów technicznych i estetycznych.
Gminny Ośrodek Kultury (GOK) w Mietkowie w trakcie szeroko zakrojonych prac remontowo-budowlanych. Widok remontu sali głównej, montowane stelaże sufitu podwieszanego i ścian gotowych ścian z karton-gipsu.
Lokalizacja: Mietków, ul. Spółdzielcza 6, powiat wrocławski. Budynek pełniący funkcję lokalnego centrum kulturalnego, wcześniej budynek świetlicy w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie dokumentuje kluczowy moment modernizacji tkanki budowlanej gminy. Inwestycja z kwietnia 2010 roku, obejmująca termomodernizację ścian i dachu oraz znaczną przebudowę wnętrz (wymiana okien i drzwi, cyklinowanie parkietu sali głównej, zaplecze kuchenne i sanitarne).
Co nam to mówi: Widok ten obrazuje proces dostosowywania obiektów użyteczności publicznej z poprzedniej epoki do współczesnych standardów technicznych i estetycznych.
Gminny Ośrodek Kultury (GOK) w Mietkowie w trakcie szeroko zakrojonych prac remontowo-budowlanych. Budynek o prostej, modernistycznej bryle z lat PRL-u jest otoczony rusztowaniami warszawskimi. Widoczne tylne wejście od strony biblioteki.
Lokalizacja: Mietków, ul. Spółdzielcza 6, powiat wrocławski. Budynek pełniący funkcję lokalnego centrum kulturalnego, wcześniej budynek świetlicy w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie dokumentuje kluczowy moment modernizacji tkanki budowlanej gminy. Inwestycja z kwietnia 2010 roku, obejmująca termomodernizację ścian i dachu oraz znaczną przebudowę wnętrz (wymiana okien i drzwi, cyklinowanie parkietu sali głównej, zaplecze kuchenne i sanitarne), stanowiła istotny skok jakościowy w dostępie mieszkańców do nowoczesnej infrastruktury kulturalnej i społecznej.
Co nam to mówi: Widok ten obrazuje proces dostosowywania obiektów użyteczności publicznej z poprzedniej epoki do współczesnych standardów technicznych i estetycznych.
Gminny Ośrodek Kultury (GOK) w Mietkowie w trakcie szeroko zakrojonych prac remontowo-budowlanych. Budynek o prostej, modernistycznej bryle z lat PRL-u jest otoczony rusztowaniami warszawskimi, a na dachu widoczne są sylwetki robotników. Widoczne tylne wejście od strony biblioteki oraz fasada południowa z głównym wejściem.
Lokalizacja: Mietków, ul. Spółdzielcza 6, powiat wrocławski. Budynek pełniący funkcję lokalnego centrum kulturalnego, wcześniej budynek świetlicy w Mietkowie.
Dlaczego warto to zapamiętać: Zdjęcie dokumentuje kluczowy moment modernizacji tkanki budowlanej gminy. Inwestycja z kwietnia 2010 roku, obejmująca termomodernizację ścian i dachu oraz znaczną przebudowę wnętrz (wymiana okien i drzwi, cyklinowanie parkietu sali głównej, zaplecze kuchenne i sanitarne), stanowiła istotny skok jakościowy w dostępie mieszkańców do nowoczesnej infrastruktury kulturalnej i społecznej.
Co nam to mówi: Widok ten obrazuje proces dostosowywania obiektów użyteczności publicznej z poprzedniej epoki do współczesnych standardów technicznych i estetycznych. Obecność samochodów z tamtego okresu (m.in. Volkswagen Golf III) oraz skuter zaparkowany na trawniku dodają scenie autentyzmu obyczajowego z przełomu pierwszej i drugiej dekady XXI wieku.
